انّه ليس غرض الاصحاب الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن و اسم « انّ » بوده و كلمهء « غرض الاصحاب » مضاف و مضاف اليه و اسم براى « ليس » و خبرش نيز عبارت « انّ هذه الصّفات الخ » در چند سطر بعدى بوده و « ليس » با اسم و خبرش روى هم خبر براى « انّه » و « انّه » با اسم و خبرش نيز تأويل به مصدر رفته و فاعل براى « لا يخفى » مىباشد . من نفى غير الصّفات المشهورة : جار و مجرور « من نفى الخ » متعلّق به « غرض » در « غرض الاصحاب » مىباشد . و انّه ليس صفة اخرى قائمة بالنّفس : ضمير در « انّه » به معناى شأن و اسم « انّ » بوده و كلمهء « صفة » به اعتبار اينكه موصوف بوده اسم براى « ليس » و كلمهء « اخرى » صفت براى كلمهء « صفة » و كلمهء « قائمة » خبر براى « ليس » و جار و مجرور « بالنّفس » متعلّق به « قائمة » و « ليس » با اسم و خبرش روى هم خبر براى « انّه » بوده و عبارت « انّه الخ » نيز عطف تفسيرى براى « نفى غير الصفات المشهورة » مىباشد . يعنى « و من انّه ليس صفة اخرى قائمة بالنّفس » . كانت كلاما نفسيّا مدلولا للكلام اللّفظىّ : ضمير در « كانت » اسمش و به « صفة اخرى » برگشته و كلمهء « كلاما » خبر و كلمهء « نفسيّا » صفت براى « كلاما » و كلمهء « مدلولا » صفت بعد از صفت براى « كلاما » بوده و جار و مجرور « للكلام اللّفظىّ » متعلّق به « كلاما » بوده و اين جمله نيز صفت براى اسم « ليس » يعنى « صفة آخرى » مىباشد . كما يقول به الاشاعرة : ضمير در « به » به كلام نفسى برمىگردد . انّ هذه الصّفات المشهورة مدلولات للكلام : كلمهء « هذه » اسم براى « انّ » و كلمهء « الصّفات » بدل يا عطف بيان « هذه » بوده و كلمهء « المشهورة » صفت براى كلمهء « الصّفات » و كلمهء « مدلولات » خبر براى « انّ » و جار و مجرور « للكلام » متعلّق به « مدلولات » و مقصود از « الكلام » كلام لفظى بوده و « انّ » با اسم و خبرش نيز خبر براى « ليس » در « ليس غرض الاصحاب » مىباشد . فما ذا يكون مدلولا عليه : ضمير در « يكون » به « ما ذا » و در « عليه » به كلام لفظى